آتلیه استاد هوشنگ سیحون

آتلیه استاد هوشنگ سیحون
پس از انتشار گزارش درباره آتلیه استاد هوشنگ سیحون، فرزند ایشان آقای نادر سیحون با فرستادن تصاویری قدیمی از ساختمان، ما را بسیار خوشحال و غافلگیر کردند. با سپاس فراوان از ایشان امیدواریم با دریافت مطالب و تصاویر دیگر از شاگردان و همکاران هوشنگ سیحون که تجربه حضور در آتلیه ایشان را داشته اند، پرونده ای کامل راجع به فعالیت این چهره ارزنده هنر و معماری معاصر ایران تهیه کنیم. تصاویر فرستاده شده توسط نادر سیحون را در ادامه آمده مشاهده می کنید.معماری،آتلیه معماری،هوشنگ سیحون،آتلیه معماری هوشنگ سیحون

در میان ساختمانهای که سیحون در شهر طرح کرده است در منزل و دفتر او بیش از همه رابطه میان بنا و بافت احساس می شود، ابعاد شهری و پیوند با خیابان که اغلب فدای فانتزی های معماری “مدرن” می شود، در اینجا با سادگی ساخت خطوط اصلی و پیروی آنها از خطوط نماهای دیگر در طول همان خیابان بخوبی رعایت شده است.
ترکیب سنگ و آهن بطرزی که خاص سیحون است در اینجا دیده می شود. او بکار بردن بی پرده مصالح واهمه ندارد اما در عین حال این بی پردگی او را به ورطه اختصار “سبک بین المللی” نکشانده است، بلکه به عکس هر یک از مصالح با وسواس خاصی در کنار مصالح دیگر قرار داده شده است.
تنوع جوئی سیحون، بخصوص در این کار باوقار شهری، در داخل بنا بروز می کند یعنی آنجائی که او نوعی دید معماری عامیانه را با قوسهای سنگی و سکوهای کاشی را با خطوط صاف و خاص اسکلت آهنی در هم می آمیزد.معماری،آتلیه معماری،هوشنگ سیحون،آتلیه معماری هوشنگ سیحون

معماری،آتلیه معماری،هوشنگ سیحون،آتلیه معماری هوشنگ سیحون

معماری،آتلیه معماری،هوشنگ سیحون،آتلیه معماری هوشنگ سیحون


منبع: arel.ir

پرهیز از بیهودگی و خود بسندگی – اصول معماری ایرانی

همانطور که گفتیم معماری ایرانی دارای پنج اصل است:

  • درونگرایی
  • پرهیز از بیهودگی
  • مردم واری
  • خودبسندگی
  • نیارش

که مفصل در مورد سه اصل آن یعنی درونگرایی ، مردم واری و نیارش صحبت کردیم. و همچنین در بخش نیارش ، پیمون رو توضیح دادیم. امروز می خوایم در مورد دو اصل باقی مانده یعنی پرهیز از بیهودگی و خود بسندگی توضیح دهیم.

اصول معماری ایرانی

معمار ایرانی کاری عبث و بیهوده انجام نمی دهد.  تا این حد که اگر تزئیناتی هم انجام می داده جزئی از سازه بوده نه پوسته ای اضافه بر روی آن. این اصل مهم در معماری ایرانی هم پیش از اسلام رعایت شده و هم بعد از آن. بهمین روی عناصر تزئینات معماری ایران عناصری همچون گچ ، آجر ، کاشی و خشت است که بیشتر بخشی از کار بنیادی ساختمان است تا عنصر اضافه تزئیناتی. معمار ایرانی از گره سازی بهره می برد تا آجر که عنصر سازنده بنای او بوده علاوه بر کار سازه ای جنبه تزئیناتی هم داشته باشد و یا پنجره های ارسی را می ساخته تا پناهی در مقابل آفتاب سوزان باشد تا چشم را نیازاد و همچنین پنجره ای برای تهویه هوا و با بهره گیری از شیشه های رنگی مقابله ای با ورود حشرات به داخل خانه.

پرهیز از بیهودگی

و یا اگر نیاز بوده که سقف و یا افرازی بلند و پر و پیمان ساخته شود و نمی‌تواند به دلخواه معمار کوتاهتر شود، تنها با افزودن کاربندی می‌توان آنرا کوتاهتر و باندام و مردم‌وار کرد

معمار ایرانی

خودبسندگی معمولا به وضعیتی گفته می‌شود که اقتصاد یک نظام سیاسی دارای خودکفایی باشد. این واژه در معماری نیز مصداق دارد و به شرایطی می گویند که معماران ایرانی تلاش میکردند مواد اولیه مورد نیاز خود را از نزدیکترین مکانها بدست آورند و مصالح ساختمان سازی را بگونه ای انتخاب می کردند که یازمند به مواد اولیه مکانهای دیگر نبوده و خودبسنده باشد. بدین گونه کار ساخت با شتاب بیشتری انجام میگرفت و ساختمان با طبیعت پیرامون خود “سازگارتر” می شده است و هنگام نوسازی آن نیز همیشه مصالح اولیه آن در دسترس بوده است.

معماری ایرانی

معماران ایرانی بر این باور بودند که مصالح اولیه باید “بوم آورد” یا محلی باشد. به گفته دیگر فرآورده (محصول)از همان محل باشد که ساختمان ساخته میشود و تا آنجا که امکانپذیر است از امکانات محلی بهرهگیری شود

برای نمونه در ساخت تخت جمشید، بهترین سنگ را از یک معدن در نزدیکی دشت مرغاب به دست میآورند و با ارابه های چوبی به تخت جمشید میرساندند. این سنگ را بیشتر برای روکش دیوارهای ستبر خشتی بکار میبردند.فرآوردن خشت نیز کار بسیار ساده بوده است.

معماران ایرانی تا آنجا که امکانپذیر بود تلاش داشتند مصالح اولیه مرغوب بکار برند و با بهترین گونه خاک،گچ،آهک و سنگ کار میکردند.اگر فرآوردن و آماده ساختن آن از همان جا امکانپذیر نبود،از جای دورتر بهره میگرفتند.برای نمونه چون خاک پیرامون شیراز، “ریگ بوم” بود، به کار آجر ساختن نمیخورد، پس خاک رس بهتر را از لار یا از خان خوره (آبادی میان راه اصفهان) بدست میآوردند.یا در کناره کویر،چون خاک شوره دار بود،آجر خوبی بدست نمیآمد.پس هنگام کار این آجرها را میان چند رج خشت میچیدند و برای از میان بردن شوره آنها،دوغابی به نام “فرش آهک” بکار میبردند که با ماسه نرم درست میشد

(۱پیرنیا, دکتر محمد کریم. مهندس علیمحمد رنجبر کرمانی. سبک شناسی معماری ایرانی. ج. پنجم. به کوشش دکتر غلامحسین معماریان. سروش دانش, ۱۳۸۶)

معمار ایران

نیارش یکی از اصول معماری ایرانی

نیارش درلغت به معنی علم ساخت سازه بناست. و در اصطلاح به فن اجرای ساختمان می گویند. این لغت که یکی از اصول اصلی معماری ایرانی است، در گذشته کاربرد فراوانی داشته اما امروزه بدست فراموشی سپرده شده.

نیارش در معماری ایرانی

نیارش به دانش ایستایی،فن ساختمان و ساختمایه (مصالح)شناسی گفته می*شده است.

نیارش در واقع دانش ایستایی ، فن ساختمان و مصالح شناسی ست. فنی که می تواند معمار تازه کار را همتای استاد کار خود کند. یکی از مفاهیمی که در نیارش قابل تامل و تعمق است مفهوم پیمون می باشد.

پیمون وسیله ایست برای سهولت کار و جهت دادن به تمامی اندازه های نیارش. مفهومی که امروزه به عنوان مدول در تمامی محافل از آن سخن می گویند و همه بدنبال طراحی مدولار می گردند، معمار ایرانی در گذشته ای دور با نام پیمون از آن بهره می جسته است.

مفهوم نیارش در معماری ایران

همانطور که مرحوم پیرنیا می نویسد:

“پیمون نه تنها در نقشه و اندازهٔ پایه‌ها و ستون‌ها در عرض و طول اتاق‌ها و راهروها اثر دارد، بلکه حالت در و پنجره و نسبت بین آن‌ها را نیز معین می‌کند و پس از همه در پوشش درگاه‌ها، ایوان‌ها، طاق‌ها و گنبد خانه‌ها تاثیر دارد. این تاثیر آن جا آشکار می‌گردد که معمار ایرانی می‌تواند با تضمین کافی با کاربرد پیمون کست افزود، طرح و محاسبه و اجرای آن را در آن واحد انجام دهد؛ بدون این که نا استواری به وجود بیاید.

پیمون سبب می‌شود تا یک معمار از یک اندازه و مقیاس استفاده کند. پیمون به این صورت در معماری تنوع ایجاد کرده، به همین دلیل در هیچکدام از بناها اثری از تقلید مشاهده نمی‌گردد. پیمون یا مقیاس ساخت و ساز در معماری ایرانی سه گونه‌است: پیمون کوچک – پیمون بزرگ و خرده پیمون

نیارش

پیمون و مدول با اینکه در تعریف به ظاهر یکسانند ولی در عمل تفاوت هایی دارند که باعث می شود پیمون مردم وارتر گردد. مدول را در معماری یونان و روم بکار می بردند و پیمون را در معماری ایران.

حال آنکه می بینیم تا چه حدی معماری ایرانی و یونانی متفاوتند.  چرا که مدول یک الگوی ریاضی بر مبنای رشته ای عددی و خطی در حالیکه پیمون جوابگوی نیازهای طراحی و ساخت و به صورت عددی و هندسی ( خط ، سطح ، حجم ) است . باید در نظر داشت که هندسه در معماری ایران و. همواره نقش اساسی داشته است و به همراه آن گز ، پیمون و کاربندی برای تعیین ابعاد و کنترل اندازه ها ، کاربرد داشته اند .

مدول که به منظور نظامی حاکم بر ساختمان بکار می رفت اندازه ای برابر شعاع نقشه ستون ( در یک سوم ارتفاع ) که به هشت یا دوازده یا شانزده جزء کوچک ( پارتی ) تقسیم می شود ، در هر دری ابعاد جمله قسمتهای بنا در تمام جهات ، بر حسب مدول و پارتی معین است که خود برقرار کننده تناسبات بناست و معمار با امکان بسیار محدودی ، در جزئیات و نقوش ، آزادی ابتکار عمل دارد .

   معمار برای خلق اثری که حجم کلی در آن است ، طول مدول را در قیاس با بناهای موجود ، محاسبه ومشخص می کند و پس از آن پابه پای تناسبات مقرر پیش می رود .

به ناچار ابعاد تمام قسمتهای ساختمان در مقام مقایسه با سایر بناها به یک نسبت ، کوچک یا بزرگ می شوند و ناگزیر بنا خارج از میزان شده ، فاقد مقیاس انسانی می گردد .

نیارش از اصول معماری ایرانی

همانطور که می دانید معماری بوسیله رابطه میان ضلع و قطردرمجموعه ای ازمربع ها تعیین شده است . هر یک از مربع ها در ارتباط با مربع بزرگتر پهلویی به نسبت ۱ به ۱:۲۵ است . بنابراین کل سیستم تناسبی بر اساس رابطه ۴/۵ دارد .

  پیمون عرض در است و شناخته شده به دو نوع اصل : پیمون کوچک ، به طول چهارده گره و معادل ۹۳ سانتیمتر ؛ پیمون بزرگ ، به طول هیجده گره و معادل صدوبیست سانتیمتر .

معماری ایرانی

از سوی دیگر ، وسیله اندازه گیری ابعاد ، گز بوده است :

هر گز معماری معادل ۰۶۶۶/۱ متر است و اجزاء گز عبارتند از :

نیم گز : هشت گره و معادل ۳۳۳/۵۳ سانتیمتر

چارک : چهار گره ومعادل ۶۶/۲۶ سانتی متر است ،

گره : معادل ۶۶/۶ سانتیمتر ،

بهر : برابر نیم گره معادل ۳۳/۳ سانتی متر

مو : معماری  و یا ۸/۱ بهر است ولی در معماری مصرف ندارد ابعاد مشروحه ذیل در ساختمان و کارهای معماری و عمرانی مورد استفاده خاص و عام داشته اند :

الف – برابریهای سر راست تصادفی متر یک :

۳ گره معادل ۲۰ سانتیمتر

۶ گره معادل با ۴۰ سانتیمتر

۹ گره معادل ۶۰ سانتیمتر

۱۲ گره معادل ۸۰ سانتیمتر ( سه چارک )

۱۵ گره معادل ۱۰۰ سانتیمتر

۱۸ گره معادل ۱۲۰ سانتیمتر

۲۴ گره معادل ۱۶۰ سانتیمتر ( یگ گزونیم )

۳۰ گره معادل ۲۰۰ سانتیمتر

ب- ابعاد در نظام پیمون کوچک :

۱۴ گره معادل ۹۳ سانتیمتر           عرض در پیمون کوچک

۲ گره معادل ۳/۱۳ سانتیمتر              تابش بند

۹گره معادل ۶۰ سانتیمتر                  قطر دیوار (۱)

۲۸ گره معادل ۱۸۷ سانتیمتر                ارتفاع در

۹ گره معادل ۶۰ سانتیمتر                   ارتفاع روزن (۲)

۲ گز معادل ۱۳/۲ متر                         جبهه دو دری

۳ گز معادل ۲/۳ متر                          جبهه سه دری

۵ گز معادل ۳۳/۵ متر                        جبهه پنج دری

ج – ابعاد در نظام پیمون بزرگ :

۱۸ گره معادل ۱۲۰ سانتیمتر             عرض در ( پیمون بزرگ )

۴ گره معادل ۶/۲۶ سانتیمتر                  تابش بند

۱۱ گره معادل ۷۳ سانتیمتر                     قطر دیوار

۳۰ گره معادل ۲۰۰ سانتیمتر                   ارتفاع در

۹ گره معادل ۶۰ سانتیمتر                        ارتفاع روزن

۲ گز و ۱۲ گره معادل ۹۳/۲ متر                  جبهه دودری

۴ گز و ۲ گره معادل ۴۰/۴ متر                    جبهه سه دری

معماری ایرانی

و اما دلایل استفاده از پیمون به شرح زیر بود:
۱-کاهش گوناگونی اندازه‌ها
۲-آسانی در چیدن و ساختن بدون اینکه نیازی به در آوردن اندازه‌ها و همساز کردن اندام‌ها باهم باشد.

پیمون بندی زمانی بدست می‌آید که همه بخش‌ها و اندام‌های یک ساختمان مضرب یا کسری از یک اندازه باشد.که این انداز راپیمون می‌نامند؛بهره گیری از پیمون پیشینه‌ای کهن دارد .در روزگاران کهن این روش شناخته شده بوده و نه تنها برای هماهنگ کردن اندام ه که برای پدید آوردن زیبایی و تناسب نیز به کار می‌رفته؛یونانی‌ها و رومیان باستان ،ستون‌ها یا قطر ستون را در بیندای ۳/۱از زمین برای پیمون می‌کردند و دیگر اندازه‌ها بر اساس آن بدست میامده و بخش‌های کوچک‌تر آن را پارتی میناند.در ژاپن از پیمون به نام شاه کو بهره گیری می‌کردند که از چین گرفته شده و نزدیک به یک گام یا فوت می‌باشد؛پیمون دیگر آن‌ها کمپ بوده سامن دهی شبکه‌ای بر پایه کمپ نخست بر پایه‌ی اندازه‌ی حسی رهایی به نام تا تامی بوده که در ژاپن همچون کفپوش به کار رفته و هر تا تامی به اندازه دو آدم نشسته یا یک آدم خوابیده بوده است.

مردم واری از اصول معماری ایرانی

مردم واری

“کار ( بنا – ساختمان ) باید مردم وار باشد ؛ یعنی هر جانداری ، هر پرنده ای و هر آفریده زنده ای ، لانه و آشیانه خود را به اندازه خود و درخور نیاز خویش می سازد”

یکی از دیگر اصول معماری ایرانی ، مردم واری است. معماری مردم وار به معماری اتلاق می شود که اجزا و اندازه های ساختمان متناسب بر پایه نیازهای انسانی باشد. معمار مردم وار باید به تمامی نیازهای انسانی توجه کرده و همواره در تلاش به پاسخ دهی مناسب به آن باشد.

موارد مردم واری معماری ایرانی بسیار زیاد است اما در اینجا سعی شده تعدادی از آن را ذکر کنیم.

معماری مردم وار

ورودی خانه:

معمار ایرانی درگاه ورودی را متناسب با ابهاد انسانی می گرفت. در کوبه بر روی درب می گذاشت: کوبه مردانه و کوبه زنانه تا صاحب خانه بداند که میهمانش کیست.

در جلوی درب ورودی گاه دو یا چند نشیمن گاه تعبیه می کرد تا مراجعه کننده زمان انتظار خویش را راحت سپری کند.

مردم واری

فضاهای داخلی:

در فضاهای داخلی هم همواره مردم وار بودن معماری ایرانی به چشم می خورد.

معماری مردم وار

پهنای اتاق خواب به اندازه ی پهنای یک بستر بوده اما اگر اتاق خواب کوچک است بدلیل این است که فضای خصوصی صاحبخانه ست و شایسته نیست که بیگانه ای به آن راه یابد اما تالار باید که شایسته پذیرایی مهمان گرامی باشد.

مردم وار

 

حتی از حیاط هم تفکیک فضای خواب و تالار را می شود تشخیض داد. که چرا فضای خصوصی یا اتاقا خواب را سه دری می ساختند (که برخی می گویند سه دری نماد پدر و مادر و فرزند است) و تالار را پنج دی (پدر و مادر و فرزند و دو میهمان)

مردم واری معماری ایرانی
سه دری

 

مردم وار
پنج دری

افراز و بلندی طاقچه را به حدی می گرفتند که ایستاده و یا نشسته به آسانی به آن دسترسی باشد

مردوم واری

روزن بالای پنجره یا گلجام معمولا دارای شیشه های رنگی به رنگهای زرد لیمویی و آبی بوده که آنها را از غرابه های شکسته (شیشه‌بزرگ‌که‌دهانه آن‌تنگ‌وشکمش‌فراخ‌باشد) بدست می آوردند

معماری مردم وار

و بسیاری از نکات دیگری که همواره در معماری مردم وار گذشته ایران زمین رعایت می شد که متاسفانه امروزه بسیاری از آن بدست فراموشی سپرده شده است.

معماری درونگرا

معماری ایرانی

معماری و فرهنگ وابسته به یکدیگرند. معماری از فرهنگ نشات می گیرد و فرهنگ بر معماری اثر می گذارد. بهمین علت است که معماری هر کشوری نشان دهنده فرهنگ مردمان آن کشور است.

در کل معماری ایرانی دارای پنج اصل است:

  • درونگرایی
  • پرهیز از بیهودگی
  • مردم واری
  • خودبسندگی
  • نیارش

که یکی از اصول مهم آن درونگرایی است که در این نوشته به بررسی آن می پردازیم.

درونگرایی:

معماری درونگرا

از اصول مهم معماری ایرانی که بارها در مورد آن صحبت شده درونگرایی است. اما اینکه چرا معماری ایران درونگرا محسوب می شود نکته ای است که در اینجا به آن می پردازیم.

درونگرایی قبل از اینکه یک اصل معماری محسوب شود یک خاصیت انسانی ست که شاید بتوان آن را تودار بودن و یا گرایش به حالات درونی و پرهیز از نشان دادن آن حالات به صورت تظاهر معنی کرد.

ایرانیان از دیر باز به زندگی شخصی حرمت می نهادند. جوهر و هسته باطنی را با ارزش دانسته و پوسته ظاهری را صرفا پوششی مجازی که از حقیقت درونی محافظت می کند می دانستند. بهیمن علت است که معماری ایران معماری درونگراست. معماری که در جستجوی حفظ حریمی است تا بتوان با پشتوانه تفکر ، تعمق و عبادت به اصل خویش دست یافت و به آرامش خاطر رسید.

درونگرایی در معماری:

درونگرا

معماری درونگرا معماری است که دارای دو ویژگی خاص باشد:

  1. نداشتن ارتباط بصری مستقیم فضاهای داخل با فضای شهری  بیرون خود .
  2. فضاهای مختلف آن را عنصری مانند حیاط و یا صفه های سرپوشیده سازماندهی کرده است به نحوی که روزن ها و بازشوها به طرف این عناصر باز شوند .(معماریان، ۱۳۷۳)

بهمین علت است که در ایران اندام های ساختمان را گرداگرد یک یا چند میان سرا می ساختند و ساختمان را از جهان بیرون جدا می کردند و تنها هشتی پیوندی میان جهان داخل با خارج بود.

معماری درونگرا

همانطور که در پلان بالا (پلان خانه بروجردی ها) می توان دید برای وارد شدن به خانه ابتدا باید وارد یک هشتی و دالان شد که در واقع فضای انتظار مراجعه کننده نیز می باشد و بعد از آن نوبت به فضای داخلی خانه می رسد که در گرداگرد حیاط ساخته شده و این باعث می شود که هر گونه باز شو و یا ارتباطی با فضای درون از فضای بیرون ساختمان قطع شود و همانطور که گفتیم تنها راه ارتباطی هشتی است.

معماری ایران

 

البته نباید فراموش کرد که معماری برخی مناطق ایران مثل مناطق شمالی ، کردستان و لرستان معماری برونگراست.

کارگاه آموزشی تکنیک های نورپردازی در ۳D Max

کارگاه آموزشی تکنیک های نورپردازی در ۳D Max

مرکز آموزش هنرهای دیجیتال با همکاری آموزشگاه نگین آفاق ایرانیان (نمایندگی شرق انستیتو ایز ایران) برگزار می کند:

کارگاه آموزشی تکنیک های نورپردازی در ۳D Max

این کارگاه مناسب برای همه علاقمندانی است که در حد متوسط با نرم افزار ۳D Max و vray آشنایی دارند

در این کارگاه با انواع تکنیک های نور پردازی آشنا می شوید

 

موضوع کارگاه :

روش های نور پردازی فضاهای داخلی ، خارجی و استودیو interior lighting exterior lighting & studio lighting

 

نحوه اجرای دوره :

این دوره یک کارگاه آموزشی ۵ ساعته می باشد که در سه بخش مجزا و به صورت عملی برگزار می شود

 

ویژگی های خاص این دوره :

در پایان این دوره هنرجو می تواند تنظیمات مربوط به نور پردازی روز و شب فضاهای داخلی و خارجی و همچنین استودیو را به صورت کاربردی انجام دهند

مخاطبان :

  • دانشجویان
  • معماران
  • طراحان داخلی
  • طراحان صنعتی
  • و علاقمندان به نرم افزار ۳D Max

 

برگزار کننده :

فرزانه قاسمی

  • لیسانس کامپیوتر
  • دانشجوی معماری داخلی
  • عضو اسبق کمسیون صادرات اتحادیه صادر کنندگان مبلمان
  • مدرس دوره ۳D Max پیشرفته
  • نویسنده مقالات تخصصی در حوزه طراحی داخلی
  • عضو هیات مدیره شرکت دکوساز

 

هزینه ثبت نام :

۶۵٫۰۰۰ تومان

 

زمان :

پنج شنبه هفدهم اردیبهشت ۱۳۹۴

 

مکان :

نارمک چهارراه تلفنخانه خیابان شهید ثانی روبروی خیابان سمنگان جنب کوچه اختصاصی آموزشگاه نگین آفاق ایرانیان

 

گواهی حضور :

به کسانی که در این کارگاه شرکت نمایند ، گواهی حضور از طرف «انستیتو ایز ایران» اعطاء خواهد شد .

 

اطلاعات بیشتر :

خواهشمند است با تلفن ۲۰-۷۷۲۸۰۸۱۹ و یا ایمیل farzanehghassemi@yahoo.com تماس برقرار نمایید .

 

 

عدم امکان درج نظر

دوستان خوبم متاسفانه به دلایلی موقتاً امکان درج نظر وب سایت مرکز هنرهای دیجیتال غیر فعال شده امیدواریم هر چه زودتر مشکل برطرف شده و مجدداً از نظرات سازنده شما مطلع شویم. در این مدت می توانید نظرات خود را به ایمیل farzanehghassemi@yahoo.com ارسال فرمائید.

 

چایخانه نیلوفر آبی و بامبو

چایخانه نیلوفر آبی و بامبو

یک استودیو طراحی در شانگهای ژاپن با نام Minax به تازگی اقدام به طراحی یک چایخانه به نام نیلوفر آبی و بامبو نموده. طرح ارائه شده به عنوان یا اتاق چایی خصوصی و فضای استراحت جمعی در نمایشگاه بین المللی فرهنگ و زندگی ۲۰۱۴ چین ساخته شده. کل فضای این چایخانه با بامبو در ضخامت ۶ سانتی متر اجرا شده که هدف از این یکدستی اندازه بامبوها به گفته طراح آن ایجاد فضای یکدست و آرامش بخش می باشد

بیشتر بخوانید

Real Time Web Analytics